Poduszka powietrzna

Poduszka powietrzna

Poduszka powietrzna – samochodowy element pasywnego systemu bezpieczeństwa. Ma na celu zamortyzowanie uderzenia o elementy pojazdu ciała (w szczególności głowy) pasażerów i kierowcy w wypadku zderzenia (czołowego lub bocznego).

Poduszka powietrzna ma trzy podstawowe elementy:

Rozmiary poduszki powietrznej w Europie dla kierowcy to 35–45 dm³, a 60–75 dm³ dla pasażera.

W 1982 w samochodach marki Mercedes wprowadzono po raz pierwszy na świecie poduszki powietrzne i napinacze pasów bezpieczeństwa jako opcję[1]. W USA od 1989 istnieje obowiązek stosowania pasów bezpieczeństwa lub poduszek powietrznych, natomiast w 1998 wprowadzono obowiązek instalacji dwóch poduszek powietrznych w każdym samochodzie[2]. W Europie dobre wyniki w testach zderzeniowych otrzymują tylko samochody z poduszkami powietrznymi i pasami bezpieczeństwa używanymi zawsze razem.

Poduszka powietrzna to specjalnie ukształtowany worek napełniany gazem wystrzelanym pirotechnicznie podczas zderzenia. Wybuch poduszki inicjowany jest czujnikami (zwykle bezwładnościowymi) rozmieszczonymi w różnych miejscach pojazdu. Zadaniem czujników jest rozpoznanie siły i kierunku zderzenia, a w konsekwencji aktywacja odpowiednich poduszek. Poduszka otwiera się kilka tysięcznych części sekundy po rozpoczęciu zderzenia. Uderzające w poduszkę ciało pasażera wypycha z niej gaz (najczęściej azot, rzadziej dwutlenek węgla), który ucieka przez boczne otwory. Zapewnia to właściwą amortyzację oraz zapobiega ewentualnemu uduszeniu poszkodowanego, który stracił przytomność oraz przede wszystkim po to, by kierowca bądź pasażer nie uderzyli w twardą, napełnioną w pełni poduszkę, dlatego konieczne jest zapinanie pasów celem zwiększenia opóźnienia uderzenia głowy osób z kabiny w poduszki powietrzne.

Poduszki powietrzne kierowcy i pasażera są już niemal standardowym wyposażeniem instalowanym w większości samochodów. Poduszki boczne i kurtynowe stają się standardem w samochodach średniej klasy. Pasażerów siedzących na tylnej kanapie zwykle chronią poduszki boczne zamontowane w tylnych oparciach bądź drzwiach oraz poduszki kurtynowe zamontowane w słupkach dachowych. Jest to wyposażenie dodatkowe nawet w samochodach wyższych klas. Nie montuje się poduszek czołowych dla pasażerów tylnych foteli, choć przez moment firma Brabus w jednym ze swych modeli opartych na Mercedesie W140 montowała deskę pomiędzy przednimi a tylnymi fotelami zbliżoną kształtem do deski rozdzielczej tego Mercedesa wraz z dwiema poduszkami czołowymi. Jednak z racji licznych problemów i ograniczeń liczby pasażerów tylnej kanapy do dwóch zrezygnowano z tego rozwiązania.